Narendrajagtap's Blog

નવેમ્બર 15, 2009

કવિતાના દ્વારે

Filed under: ગઝલ — narendrajagtap @ 12:39 પી એમ(pm)

desert-travel-walkભલે તું મને ફક્ત રણ આપજે,
મનોબળ મને તું કઠણ આપજે.

ધબકતું મજાનું સ્મરણ આપજે,
મને હરઘડી મુંઝવણ આપજે.

હું બોલું પછી હોઠ ખોલું પછી,
રહે તુજ તરફ તે વલણ આપજે.

પરમ તત્વને હું ય પામી શકું,
પ્રભુ ! તું મને આચરણ આપજે.

કવિતાના દ્વારે ઊભો રહી શકું
અડીખમ મને એ ચરણ આપજે.

Advertisements

10 ટિપ્પણીઓ »

  1. સુંદર પ્રાર્થના. કવિતાના દ્વારે ઉભો રહિ શકું, અડીખમ એવા ચરણ આપજે. ખુબ સરસ વિચાર !!!

    ટિપ્પણી by manharmody — નવેમ્બર 16, 2009 @ 11:36 એ એમ (am) | જવાબ આપો

  2. નરેન્દ્રભાઈ,

    કુશળ હશો.

    “પરમ તત્વને હું ય પામી શકું,
    પ્રભુ ! તું મને આચરણ આપજે.”

    પરમ તત્વને પામવાની સાથે પ્રભુ પાસે આચરણ માગવાની આપે ઉમદા વાત કહી. દુર્યોધને પણ એ વાત સ્વીકારી હતી કે ‘ધર્મ શું છે તે હું જાણું છું, પણ તેનું આચરણ નથી કરી શકતો; વળી અધર્મ શું છે તે પણ હું જાણું છું, પણ તેનાથી દૂર નથી રહી શકતો!’

    પરિપક્વ રચના બદલ ખૂબ ખૂબ અભિનંદન.

    સ્નેહાધીન,
    વલીભાઈ મુસા

    ટિપ્પણી by Valibhai Musa — નવેમ્બર 16, 2009 @ 3:47 પી એમ(pm) | જવાબ આપો

  3. બહ જ સરસ પ્રાર્થના . કુંતામાતાની પ્રાર્થના યાદ આવી ગઈ.

    ટિપ્પણી by સુરેશ જાની — નવેમ્બર 21, 2009 @ 4:09 પી એમ(pm) | જવાબ આપો

  4. Thanks Lots Ma.Sureshbhai for coming to door of my kavita

    ટિપ્પણી by narendrajagtap — નવેમ્બર 21, 2009 @ 4:51 પી એમ(pm) | જવાબ આપો

  5. Again very nice Gazal! Enjoyed the First and Fourth shers the most!
    Sudhir Patel.

    ટિપ્પણી by sudhir patel — નવેમ્બર 22, 2009 @ 5:29 એ એમ (am) | જવાબ આપો

  6. આ રચના તો દાદની અધિકારી છે જ !
    લગાગા લગાગા લગાગા લગા
    છંદ સરસ નિભાવ્યો છે પરંતું આ શેરમાં છંદ થોડો લથડે છે !

    કવિતાના દ્વારે ઊભો રહી શકું
    અડીખમ મને એ ચરણ આપજે.

    અને એજ પંક્તિઓ આ ગઝલની ધૃવપંક્તિઓ છે
    i enjoyed your matla

    ભલે તું મને ફક્ત રણ આપજે,
    મનોબળ મને તું કઠણ આપજે.

    ટિપ્પણી by ઈશ્ક પાલનપુરી — નવેમ્બર 28, 2009 @ 11:39 એ એમ (am) | જવાબ આપો

  7. સરસ રચના.
    અને આપ તો છંદમાં લખવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છો એ મોટી વાત છે. મારે શિખવું છે અને ધીરે ધીરે શિખી રહ્યો છું પણ અમેરિકન લાઈફસ્ટાઈલમાં સમયની મારામારી રહે છે. અને વાર્તાની રચના પણ સમય માંગી લે એટલે ક્યારેક એવું થાય કે બાવાના બે ન બગડે તો સારૂં.
    તમારી કવિતાના “ણ” અંતના શબ્દને અનુલક્ષીને મારી એક રચના રજુ કરૂ છુ. તો મારી ગુસ્તાખી માફ કરશો. ને જો યોગ્ય ન લાગે તો રદ કરશો. ને સુધારો કરશો તો ગમશે.

    માંગો કદી તમે ઘુઘવતો દરિયો ને રણ મળે
    બેસો સમી સાંજે એકલા ને યાદોનું ધણ મળે.

    ઉથલાવ્યા કરો જીન્દગીની કિતાબના પાના
    ને સાવ અચાનક ખોવાયેલું પ્રેમપ્રકરણ મળે.

    તરસ્યા દોડ્યા કરો મૃગજળની પાછળ કદી
    ત્યાં જ તમને પાણી પીતું કોઈ હરણ મળે.

    અંધારાની પડવા માંડે આદત આ આંખોને
    માંડ ત્યારે ખોવાયેલ સુરજની રજકણ મળે.

    જીન્દગીના વિતેલ વરસોનો મેળવો જો તાળો
    ક્યાં મળે ઠાલી સમજણ કે પછી ઘડપણ મળે

    માણી લો ‘નટવર’ હર પળ ખુશી ખુશી જે મળી
    ન જાણે કઈ પળે તમને શોધતું મરણ મળે

    ટિપ્પણી by નટવર મહેતા — ડિસેમ્બર 5, 2009 @ 11:58 એ એમ (am) | જવાબ આપો

  8. હું બોલું પછી હોઠ ખોલું પછી,
    રહે તુજ તરફ તે વલણ આપજે.

    WAAH BAHOT KHUB KYA NAJUK ILTYJAA HE AAPKI SAADGI BHARI BAAT YAKINAN KABILE-DAD HE..EXCLNT SHER CNGRTS UNCLE..KEEP IT UP UNCLE

    ટિપ્પણી by ASAL PALANPURI — જાન્યુઆરી 10, 2010 @ 1:49 પી એમ(pm) | જવાબ આપો

  9. ભલે તું મને ફક્ત રણ આપજે,
    મનોબળ મને તું કઠણ આપજે.

    khub j saras

    Mayur Prajapati

    http://www.aagaman.wordpress.com

    ટિપ્પણી by Mayur — જાન્યુઆરી 12, 2010 @ 3:06 પી એમ(pm) | જવાબ આપો

  10. vah…!
    maja padi.!
    navi navi gazalo mukta raheso.

    ટિપ્પણી by vijay chaladari — જુલાઇ 16, 2010 @ 10:09 એ એમ (am) | જવાબ આપો


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: